Aristoteles sanat, araştırma, eylem ve arayışlarımızın tümünde iyiyi amaçladığımızı iddia eder. Amaçlarımız sadece birbirlerine, ikincil hedeflere yönelik olsaydı dairesel ve anlamsız olurdu. Eğer bunu sırf onun için yaptıysam ve onu da başka bir şey için yaptıysam ve o başka bir şeyi de sonunda belki de asıl amacım olan başka bir şey için yaptıysam ve hiçbir nihai veya genel bir hedefim yoksa o zaman daireler çiziyorum demektir. Sahip olduğum bütün küçük amaçların kendi içinde nihai bir hedefe yönelik olması gerekir. Aristoteles’e göre bu nihai hedef İyi’dir, aksi takdirde sonsuza kadar gidebilecek ikincil hedeflerle ve eylemlerin ulaşacağı nihai bir amacımın olmamasıyla karşı karşıya kalırım.

James Garvey, Yirmi Önemli Felsefe Kitabı

Aristoteles’in dört nedenini veya bir şeyin dört açıklayıcı unsurunu düşünmek konuyu biraz aydınlatmaya yardımcı olabilir. Bir nesneyi veya şeyi anlamak için dört tip soru sorarız. Aristoteles’in örneğini alalım, bir heykel hakkında dört soru sorabiliriz: Hangi malzemeden yapılmıştır? (bronz: maddi neden); ne tür bir şeydir? (heykel: biçimsel neden); onu var eden veya şu anki hâline gelmesine neden olan değişimleri başlatan nedir? (heykeltıraş: fail neden) ve ne işe yarar, ne amaçla yapılmıştır? (dekoratif amaçlı: ereksel neden). Modern düşünürler bir şeyin yalnızca fiziksel unsurlarını -bir nesnenin nelerden oluştuğu gibi- anlamakla yetinirken, Aristoteles son iki tip nedenle, yani fail ve ereksel nedenle, daha da ileri gider. Bunları düşündüğümüzde bir şeyin ne için var olduğu, neyi hedeflediği, amacının ne olduğu ve ayrıca bu amacı gerçekleştirmek için neyin araçsal olduğu bilgisine ulaşırız. Bu unsurlar modern kafaların fiziksel gerçeklikler ya da yapılarla eş düzeyde gördüğü türden değildir.

Aristoteles sanat, araştırma, eylem ve arayışlarımızın tümünde iyiyi amaçladığımızı iddia eder. Amaçlarımız sadece birbirlerine, ikincil hedeflere yönelik olsaydı dairesel ve anlamsız olurdu. Eğer bunu sırf onun için yaptıysam ve onu da başka bir şey için yaptıysam ve o başka bir şeyi de sonunda belki de asıl amacım olan başka bir şey için yaptıysam ve hiçbir nihai veya genel bir hedefim yoksa o zaman daireler çiziyorum demektir. Sahip olduğum bütün küçük amaçların kendi içinde nihai bir hedefe yönelik olması gerekir. Aristoteles’e göre bu nihai hedef İyi’dir, aksi takdirde sonsuza kadar gidebilecek ikincil hedeflerle ve eylemlerin ulaşacağı nihai bir amacımın olmamasıyla karşı karşıya kalırım.

James Garvey, Yirmi Önemli Felsefe Kitabı